لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٨ - حج رسول الله

حضرت فرمودند كه زيرا كه معنى اللَّه اكبر در آن مقام كه بنده مى‌گويد اين است كه حق سبحانه و تعالى از آن بزرگتر است كه مانند بتهاى تراشيده باشد و مانند خدايانى باشد كه آنها را عبادت مى‌كنند زيرا كه اينها سنگ بى اعتبارند كه از همه موجودات خسيس‌ترند چه نسبت خاك را با عالم پاك و به درستى كه ابليس كه پدر شياطين است با شياطين بسيار مى‌آيد كه راه را بر بنى ادم تنگ كنند و از حضور قلبشان بيندازند و چون تكبير را مى‌شنوند با شياطين مى‌گريزند به عنوان پريدن و فرشتگان از عقب شياطين مى‌روند تا ايشان پنهان مى‌شوند در درياى محيط عرض نمودم كه به چه سبب سنت است نو حاجى را داخل شدن در كعبه نه آن كسانى كه حج كرده‌اند ايشان را سنت مؤكد نيست يا سنت نيست بلكه تطوع است حضرت فرمودند كه نو حاجى غالبا حج را به جا مى‌آورد و او را به حج بيت اللَّه خوانده‌اند پس لازم است كه داخل شود در خانه كه او را به آن خوانده‌اند تا او را تكريم و تعظيم كنند در آن خانه مشهور است كه شخصى در گرماى عظيم پياده مى‌رفت رسيد به شخصى كه در تخت روان بود و چند كس او را باد مى‌زدند آن درويش گفت كه اگر فرداى قيامت ثواب مرا با تو يكسان دهند داخل بهشت نشو آن غنى گفت كه اگر مرا ثواب تو دهند به بهشت نروم درويش گفت چرا غنى گفت مرا خوانده‌اند به ضيافت و تو طفيلى نخوانده داخل مى‌شوى. سليمان گفت عرض نمودم كه چرا واجب و لازم است كه نو حاجى سر بتراشد نه آن كسى كه سابقا حج كرده باشد حضرت فرمودند كه تا علامت ايمنان از عذاب الهى داشته باشد نمى‌بينى كه حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه به ذات خودم قسم ياد مى‌كنم كه البته داخل مسجد الحرام‌