لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٨٩ - اگر در وسط طواف خون ببيند

كرده‌اند كه يكى است امّا خلاف اول سه قول است يكى آن كه حايض و نفسا چون داخل مكه شوند و وقت باشد صبر مى‌كنند تا روز هشتم بلكه تصور كرده‌اند تا زوال روز نهم پس اگر پاك شوند و توانند كه غسل كنند و طواف مختصرى كه اقل واجب باشد به جا آورند و هم چنين دو ركعت نماز مختصرى با سعى مختصرى به جا آورند و تجديد احرام كنند از جهة حج و خود را به عرفات رسانند پيش از غروب حج تمتع مى‌كنند، و اگر مشغول عمره شوند و حج فوت شود مثل آن كه رفيقى نداشته باشند و خوف نفس يا بضع بوده باشد نقل نيت مى‌كنند از عمره بحج و حج افراد مى‌كنند، و در اين دو صورت خلاف معتدٌّ بهى است [نيست ظ] و عمده خلاف در آنست كه هر گاه هر دو را توانند به جا آوردن باين نحو كه حايض و نفسا پاك نشده باشند و افعال عمره را به جا مى‌تواند آوردن بغير از طواف يا سعى و تقصير مى‌كنند و تجديد احرام حج كه چون پاك شوند طواف عمره و طواف زيارت و طواف نسا را با هم به جا آورند، و اين قول جمعى است از قدما و جمعى از متاخرين و اكثر اصحاب واجب مى‌دانند كه در اين صورت نقل بحج افراد كنند و بعد از حج عمره مفرده به جا آورند و بر اين قول نيز اخبار صحيحه متكثره وارد شده است و جمعى از اصحاب قايلند به تخيير و خالى از قوت نيست و گمان بنده اين است با افضليت حج تمتع و قول ديگر تفصيلى است كه صدوق داده است كه اگر در حال احرام پاك باشند و بعد از آن حايض شوند حج تمتع مى‌كنند و الا حج افراد، و اقوال ديگر هست كه خواهد آمد بعد از اين در وقت نقل و غير آن.

و خلاف ديگر در اين است كه اگر در اثناى طواف حايض شوند در چه وقت بنا مى‌نهند و چه وقت از سر مى‌گيرند صدوق و جمعى بر اينند كه‌