لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٧ - باب حمل العصا فى السفر

و منقولست از حضرت اشرف المرسلين ٦ كه عصا با خود برداريد كه عصا نگاه داشتن طريقه مرضيه پيغمبران است كه برادران منند صلوات اللَّه عليهم و دأب فرزندان يعقوب صغير و كبير ايشان اين بود كه با عصا راه مى‌رفتند كه مبادا ايشان را تكبرى به همرسد چون عصا علامت شكستگى است.

و منقولست كه حضرت آدم ٧ بيمار شد بيمارى سخت و در آن بيمارى بى‌دماغى آن حضرت را به همرسيد به سبب طول مرض پس شكايت نمود جبرئيل وحشت خود را حضرت جبرئيل گفتند كه شاخى از بادام تلخ ببرد به سينه گذارد و چون چنين كرد حق سبحانه و تعالى وحشت او را زايل گردانيد.

و ديگر منقول است كه حضرت خاتم النبيين ٦ و عليهم فرمودند كه هر كه با عصا راه رود در سفر و حضر از جهة تواضع حق سبحانه و تعالى از جهة او بنويسد بعدد هر گامى هزار حسنه و محو كند از او هزار گناه و بلند كند از جهة او هزار درجه و اكثر اين اخبار در جامع الاخبار مذكور است مرسلا با استدلال به آيه كريمه‌ قالَ هِيَ عَصايَ‌ الخ‌