لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٨٨ - بيان تمتع

به عرفات روند اول ظهر، و قارن و مفرد به يك عنوان حج مى‌كنند و قارن زيادتى كه دارد بر مفرد براندن هدى است و باقى افعال مساويند، و طواف نسا را در قارن و مفرد نگفت و عمره مفرده را ذكر نكرده و ظاهرا اعتماد بر اين كرده است كه در سياق مناسك خواهد گفت يا از قلم نساخ افتاده است و آن چه مذكور شد احاديث بسيار بر آن وارد شده است، و مناسبست كه كيفيت حج سيد الانبياء و المرسلين ٦ مذكور شود تا افعال هر سه نوع از حج مفصلا ظاهر شود روايت كرده است محمد بن يعقوب كلينى رضى اللَّه عنه در صحيح و شيخ طوسى قدس اللَّه روحه به اسانيد صحيحه از معاوية بن عمار كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ ده سال در مدينه مشرفه اقامت فرمودند كه بحج نرفتند پس حق سبحانه و تعالى به آن حضرت فرستادند آيه كريمه‌ وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِ‌ الخ يعنى ندا در ده و اعلام كن كافه عالميان را بحج بيت اللَّه الحرام تا آن كه بيايند جمعى پياده و سواره بر شتران لاغر كه هر چند شتر فربه باشد تا به مكه رسيدن لاغر مى‌شود تا همه بيايند از راههاى دور و دراز و دريابند منافع دنيوى و اخروى را پس حضرت رسول اللَّه ٦ امر فرمودند مؤذنان را كه به آواز بلند فرياد كنند كه حضرت رسول ٦ امسال بحج مى‌رود پس اهل مدينه مشرفه و اطراف مدينه از ده و صحرا اجتماع نمودند چون حضرت بحج مى‌رفت هر كه قدرت پياده روى داشت آمد و همه منتظر فرمان آن حضرت صلوات اللَّه عليه و آله بودند كه هر چه آن حضرت بفرمايند چنان كنند يا خود بكنند ايشان نيز چنان كنند پس حضرت سيد المرسلين ٦ بيرون رفتند در وقتى‌