لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٤ - باب كراهة الوحدة فى السفر

باب كراهة الوحدة فى السّفر

(روى علىّ بن اسباط عن عبد الملك بن مسلمة عن السّنديّ بن خالد عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال قال رسول اللَّه ٦ الا أنبّئكم بشرّ النّاس قالوا بلى يا رسول اللَّه قال من سافر وحده و منع رفده و ضرب عبده)

اين بابيست در مكروه بودن تنها سفر كردن و بسا باشد كه حرام باشد هر گاه خوف دشمن و درنده باشد.

منقول است كالصحيح كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه مى‌خواهيد شما را خبر دهم به بدترين مردمان صحابه! گفتند بلى يا رسول اللَّه حضرت فرمودند كه بدترين مردمان كسى است كه تنها بسفر رود و نفع او به كسى نرسد و در محاسن زوده است يعنى كسى كه توشه خود را بخل ورزد و به كسى ندهد يعنى اگر زياده از قدر ضرورى او باشد و اين اظهر است و ظاهرا از نساخ شده است و سيم كسى كه بنده خود را عبث بزند.

و كلينى در حسن كالصحيح از ابو حمزه روايت كرده است كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه بدترين مردمان كسى است كه منع مى‌كند عطاى خود را و بنده خود را مى‌زند و تنها چيزى مى‌خورد و از اين باب اخبار بسيار است‌