لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩٧ - نماز در مسجد خيف

مشعر و عرفات محل عبادتست احيا نمى‌توان كردن چنانكه اكثر اصحاب گفته‌اند و احوط نگشتن است و ازاله كردن با امكان و اليوم شيعيان را ممكن نيست بر تقديرى كه واجب باشد ساقط است مثل مسجد الحرام بلكه كعبه معظمه با آن كه احاديث صحيحه وارد است در آن كه اگر كسى بول كند در كعبه قتلش واجبست و نجس كردن كعبه ارتداد است چون وجوب تعظيم كعبه از ضروريات دينست مثل قرآن و اين تحديد در صحيح از معاوية بن عمار منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه و صدوق در باب مساجد احاديث مسجد منى و اعمال آن را ذكر كرده است‌

(و من صلّى فى مسجد منى مائة ركعة قبل ان يخرج منه عدلت عبادة سبعين عاما و من سبّح اللَّه فى مسجد منى مائة تسبيحة كتب اللَّه عزّ و جلّ له اجر عتق رقبة و من هلّل اللَّه فيه مائة مرّة عدلت احياء نسمة و من حمد اللَّه عزّ و جلّ فيه مائة تحميدة عدلت اجر خراج العراقين ينفقه فى سبيل اللَّه)

و به اسانيد متكثره منقولست از ابو حمزه كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه در مسجد خيف در منى صد ركعت نماز بكند پيش از آن كه از منى بيرون رود برابر است با عبادت هفتاد ساله و هر كه در مسجد منى صد تسبيح بگويد حق سبحانه و تعالى بنويسد از جهة او ثواب يك بنده آزاد كردن و هر كه صد نوبت لا اله الا اللَّه بگويد برابر است با زنده كردن شخصى و هر كه صد مرتبه الحمد للّه بگويد برابر است با ثواب خراج كوفه و بصره كه همه را در راه حق سبحانه و تعالى صرف نموده باشد و همين حديث گذشت در باب مساجد به اندك تغيير لفظى و معنى متحد است‌