لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٤١ - كفاره خرگوش و روباه

گوسفندى مى‌دهد و روباه را نفرمودند ممكن است كه تقيه فرموده باشند يا وجهى ديگر داشته باشد.

(و فى رواية بن مسكان عن الحلبيّ قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن الارنب يصيبه المحرم فقال شاة هديا بالغ الكعبة.)

و مرويست در صحيح از حلبى كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از خرگوشى كه محرم آن را بكشد حضرت فرمودند كه گوسفندى با خود مى‌برد بسوى كعبه و اين اقتباس است از آيه كريمه و دور نيست كه مراد الهى از اين آيه باشد كه اگر محرمى شكار كند و امكان عادى داشته باشد كه كند و غالبا در دوران مى‌باشد و آن جماعت حج تمتع مى‌كنند و در احرام عمره از ايشان صادر خواهد شد بنا بر اين بالغ الكعبه فرموده است و در حج كه احرام ايشان از مكه معظمه است تا منى نه اين حيوانات مى‌باشند، و اگر باشند كه قدرت داشته باشد كه به آن نگاه كند و ساكنان مكه معظمه و حوالى آن نيز احتمال ندارد كه صيد كنند چون مكرر به سبب آن شكار صيد بلاها بر ايشان نازل شده است.

چنانكه منقولست كالصحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه شخصى در احرام روباهى را گرفت و آتش به پيش روى آورد و آن روباه فرياد مى‌كرد و آن حديث مى‌كرد و باد مى‌داد و رفقاى او منع مى‌كردند تا عاقبت آن را سر داد و آن مرد بخواب رفت كه ناگاه مارى عظيم آمد و در دهان او رفت و آن نيز مانند آن روباه فرياد مى‌كرد و حديث مى‌كرد و باد مى‌داد بعد از آن مار در آمد و رفت و از اين باب عقوبات بسيار واقع شده است پس بنا بر اين لازم نيست كه منى را داخل كنند در كعبه چنانكه مشهور است.

(و فى رواية البزنطىّ عن علىّ بن ابى حمزة عن ابى بصير قال سالت‌