لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٤ - قربانى كردن

و تا اينجا از حديث على بن جعفر مذكور است و ظاهرا از صدوق است كه چون ابراهيم كرد سنّت جارى شد تا روز قيامت كه هر گاه داخل منى شوند سنگ ريزه بر جمره زنند و از جهة تذكير گذاشته‌اند كه عالميان ايمن نباشند كه شيطان با آن كه دست تسلط بر انبياء و اوصيا ندارد و از دور وسوسه مى‌كند ايشان را.

و منقول است كه سه مرتبه به نزد اسماعيل آمد اول نزد جمره عقبه و گفت اى فرزند مى‌دانى كجا مى‌روى گفت نه گفت پدرت مى‌برد كه ترا بكشد اسماعيل گفت پدرم از آن مهربانتر است كه مرا عبث بكشد شيطان گفت خوابى ديده است گفت چه بهتر از اين كه از جهة رضاى الهى مرا بكشد و شيطان مهملات مى‌گفت اسماعيل به فرياد آمد كه اى پدر مهربان شيطان مرا آزار مى‌دهد حضرت ابراهيم گفت او را به سنگ بزن و حضرت اسماعيل به هفت سنگ او را از خود دور كرد و چون به نزديك جمره وسطى رسيد باز شيطان آمد و او را هفت سنگ زد تا سه مرتبه‌

(و روى انّ اوّل من رمى الجمار ادم ثمّ ابراهيم ٨)

و در صحيح از معاوية بن عمار منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اول كسى كه شيطان را سنگ زد در منى در موضع اين سه ميل حضرت آدم بود ديگر جبرئيل به نزد حضرت ابراهيم آمد و شيطان به جاى جمره عقبه ظاهر شد جبرئيل حضرت ابراهيم را گفت تا سنگى چند بر شيطان زد. و منافاتى نيست ميان اين اخبار كه حضرت آدم اول زده باشد و ديگر حضرت ابراهيم و ديگر حضرت اسماعيل صلوات اللَّه عليهم زده باشند

[قربانى كردن‌]

(و قال رسول اللَّه ٦ انّما جعل اللَّه هذا الاضحى‌