لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠٥ - احرام بعد از نماز ظهر سنت است
تست تا كرامت كنى مرا بهشت يا قرب تو در بهشت بنا بر آن كه نيت بهشت يا خلاصى از جهنم منظور بودن منافات داشته باشد با اخلاص، و ظاهر اين حديث و امثال اين كه خواهد آمد اين است كه منافات ندارد و احوط آنست كه آنها منظور نباشد در رعايت عبادت و اين قصدها كند كه گذشت.
و اين نيت احرام يك مرتبه كافى است در ابتداء احرام بخلاف تلبيه كه تكرارش مطلوبست پس برخيزد و اندك راهى برود و چون به راه افتى پياده و خواه سواره تلبيه را بخوان و ظاهر اين حديث و احاديث صحيحه بسيار آنست كه مقارنت نيت احرام با تلبيه در كار نيست بلكه عدم مقارنت مطلوبست وجوبا يا استحبابا و بنا بر مذهب صدوق و اكثر اصحاب مىبايد كه بعد از نيت بىفاصله تلبيه سرّى را به جا آورد و چون به راه افتد تلبيه را بخواند و اظهر جواز هر دو است چنانكه خواهد آمد.
[احرام بعد از نماز ظهر سنت است]
(و سال الحلبيّ ابا عبد اللَّه ٧ أ ليلا احرم رسول اللَّه ٦ ام نهارا فقال نهارا فقلت أيّ ساعة قال صلاة الظّهر فسألته متى ترى ان نحرم قال سواء عليكم انّما احرم رسول اللَّه ٦ صلاة الظّهر لأنّ الماء كان قليلا كان يكون في رءوس الجبال فيهجّر الرّجل إلى مثل ذلك من الغد فلا يكادون يقدرون على الماء و انّما احدثت هذه المياه حديثا.)
و به اسانيد صحيحه منقولست از حلبى كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه آيا حضرت سيد المرسلين ٦ در شب احرام گرفتند يا در روز؟ حضرت فرمودند كه در روز عرض نمودم كه در كدام ساعت حضرت فرمودند كه در ساعت نماز پيشين عرض نمودم كه ما در چه ساعت احرام بگيريم حضرت فرمودند كه در هر