لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٥٨ - بردن خاك كعبه

و به اسانيد متكثره صحيحه از حريز منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه سزاوار نيست كه داخل حرم شود با سلاح مگر آن كه مانند شمشير و كارد را در جوال گذارد يا غايب كند مانند نيزه.

و حريز تفسير كرده است كه بر آهن نيز خرقه به پيچد كه آهن ظاهر نباشد و بر جواز احاديث صحيحه وارد شده است با خوف از ادعاى و بعد از اين خواهد آمد

[پرده كعبه و وقف‌]

(و سال عبد الملك بن عتبة ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عمّا يصل إلينا من ثياب الكعبة هل يصلح لنا ان نلبس شيئا منها فقال يصلح للصّبيان و المصاحف و المخدّة يبتغى بذلك البركة إن شاء اللَّه.)

و در موثق كالصحيح منقولست از عبد الملك كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از آن چه بما مى‌رسد از جامهاى كعبه آيا جايز است كه آن را به پوشيم حضرت فرمودند كه چون حرير است از جهة پوشش اطفال غير مميز خوبست و از جهة غلاف مصحف مجيد و از جهة بالش زير سر بقصد تيمّن و تبرك يا آن كه بركت لازم اوست إن شاء اللَّه و مشيت الهى نسبت به خوبانست نه به بدان.

و توهم آن كه وقف است بر كعبه مدفوع است به آن كه چنين وقف كرده‌اند كه يك سال پوشش كعبه باشد و بعد از آن از خدمه باشد

[بردن خاك كعبه‌]

(و روى عن معاوية بن عمّار قال قلت لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه اخذت سكّا من سكّ المقام و ترابا من تراب البيت و سبع حصيات فقال بئس ما صنعت امّا التّراب و الحصى فردّه)

و به اسانيد صحيحه مرويست از معاويه كه گفت عرض نمودم به حضرت‌