لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٤٠ - مصاحبت كن با كسانى كه مثل تو باشند

و در صحيح از شهاب منقول است كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه حال مرا شما مى‌دانيد و توسعه كه دارم و احسان به برادران مؤمن مى‌كنم و گاه هست كه تا ده نفر از برادران در راه مكه با خود مى‌برم و بر ايشان توسعه مى‌كنم كه اكثر خرجهاى ايشان با من است حضرت فرمودند كه چنين مكن كه فقرا را با خود ببرى كه اگر تو بسط كنى و خرجهاى متنعمانه كنى ايشان نيز بكنند فقير مى‌شوند و محتاج، و اگر ايشان نكنند و بر سر سفره نشينند سبب ذلت ايشان مى‌شود مصاحبت كن با كسانى كه مثل تو باشند و مرتبه ديگر همين عبارت را از روى تاكيد فرمودند و عبارت دويم در اكثر نسخ اين كتاب هست چنانكه در محاسن هست و در بعضى از نسخ نيست چنانكه در كافى نيست، و ظاهرا اگر اغنيا به فقرا زر بدهند كه آنها با هم باشند بهتر است مگر آن كه فقرا جمعى باشند كه اگر نزد غنى نباشند هلاك شوند به آن كه مثلا عادت كرده باشند به گدايى و نسبت به ايشان مذلت نباشد يا تحصيل ما يحتاج خود نتوانند كرد اگر چه زر داشته باشند يا طبخ نتوانند كرد و امثال اينها كه در اين صورت ثوابش عظيم است‌

(و قال ابو جعفر صلوات اللَّه عليه اذا صحبت فاصبحت نحوك و لا تصحب من يكفيك فانّ ذلك مذلّة للمؤمن)

و در صحيح از حماد از حريز از بعضى مشايخ او منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه مصاحبت كنى با كسانى بكن كه مثل تو فقير باشند و با كسانى مصاحبت مكن كه خرج تو با ايشان باشد كه اين سبب ذلت و خوارى مؤمن است و حق سبحانه و تعالى مى‌خواهد كه تو عزيز باشى خود را ذليل مكن و اين حديث خطابست به فقرا و اول با اغنيا كه نظر بهر دو مكروه است.