لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٣٤ - انداختن كنه

كوركوره اگر بر كوهان شتر نشسته باشد يا مطلقا، و اگر دزدان خواهند كه مال او را ببرند نگذارد كه ببرند تا ممكن باشد و اگر محتاج شود به جنگ و بكشد دزدان را خونشان هدر است، و اگر كشته شود شهيد است و احاديث بر اين مضامين بسيار است از آن جمله منقولست در صحيح از حريز كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه از هر چه محرم از آن بر نفس خود ترسد از درندگان و ماران و غير اينها بايد كه بكشد آنها را و اگر اراده نكند ترا تو اراده مكن آنها را.

و در صحيح از عبد الرحمن منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمودند كه محرم مى‌تواند كشت هر چه را از آن ترسد بر نفس خود.

و در موثق از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه محرم زنبور را و كركس را و مار سياه غدّار را و كرك را و هر چه از آن ترسد مى‌كشد و فرمودند كه سگ گزنده گرگست يعنى هر جا سگ گزنده گويند مراد از آن گرگست يا حكم گرگ دارد و آن را مى‌تواند كشت.

و در حسن كالصحيح از معاوية بن عمار منقول است كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر چيزى كه اراده كند ترا بكش آن را.

و در حسن كالصحيح از حلبى منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه مى‌توان كشتن در حرم و در احرام مار افعى، و مار سياه غدّار و هر مار بدى را و عقرب و موش را و اين موش فاسقك است، و به سنگ مى‌توان زد كلاخ و كوركوره را و اگر دزدان متوجه شوند دفع ايشان مى‌توانى كرد.

و كالصحيح منقولست از زراره كه از احدهما صلوات اللَّه عليهما سؤال كردم از پشه و كبگ هر گاه اراده محرم كنند نمى‌تواند كشت آنها را