لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧١٨ - بناى بر طواف سابق

باب حكم من قطع عليه الطّواف بصلوة او غيرها

[بناى بر طواف سابق‌]

(روى يونس بن يعقوب قال قلت لأبي عبد اللَّه رأيت فى ثوبى شيئا من دم و انا اطوف قال فاعرف الموضع ثمّ اخرج فاغسله ثمّ عد فابن على طوافك)

اين بابى است در بيان حكم كسى كه طوافش قطع شود به آن كه خود قطع كند يا بى‌اختيار او مقطوع شود به آن كه در اثناى طواف محدث شود يا وقت نماز يوميه درآيد و مشغول نماز شود يا غير آن كالصحيح منقولست از يونس كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه در حال طواف اندكى از خون در جامه خود ديدم حضرت فرمودند كه بهر جائى كه رسيده نشان كن و از مسجد بيرون رو و ازاله نجاست از جامه بكن و برگرد و بنا نه بر طوافت از آنجا كه نشان كرده بودى، و ظاهر حديث آنست كه ازاله نجاست نه به اعتبار طوافست كه حكم صلاة دارد و اگر نه مى‌بايست كه تفصيل مى‌فرمودند در مقدار خون چنانكه استفصال مى‌فرمودند در نماز و مؤيد اين قولست كه ازاله نجاست از مسجد مطلقا واجبست خواه تعدى كند و خواه نكند چنانكه ظاهر كريمه‌ إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ‌ است يعنى نيستند مشركان مگر نجاست پس بايد كه داخل مسجد الحرام نشوند بعد از اين سال.

و كالصحيحه بزنطى از بعضى از اصحابش كه گفت عرض نمودم‌