لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٧ - هفتاد بار لبيك گفتن

عبادت كرد و قربانى كرد و قبول نشد يعنى آتش نيامد كه بسوزاند قربانى او را با خود گفت كه البته من عبادت را چنانكه بايد كرد نكرده‌ام و گناهان كرده‌ام كه قبول نشد و اگر نه حق سبحانه و تعالى اكرم الاكرمين است پس وحى به او رسيد كه اين مذمتى كه كردى خود را بهتر است از عبادت چهل ساله تو

[هفتاد بار لبيك گفتن‌]

(و قال امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه ما من مهلّ يهلّ فى التّلبية الّا اهلّ من عن يمينه من شى‌ء إلى مقطع التّراب و من عن يساره إلى مقطع التّراب و قال له الملكان ابشر يا عبد اللَّه و ما يبشّر اللَّه عبدا الّا بالجنّة)

و منقول است كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه او از خود را در حالت احرام بلند كند به تلبيه هر كه در طرف راست اوست از فرشتگان و جنيان بلكه حيوانات و جمادات نيز همه آواز خود را به متابعت او بلند كنند به تلبيه و هم چنين از دست چپ او تا منتهاى خاك يعنى كل روى زمين زيرا كه نصف در اين طرفند و نصف در آن طرف و ثواب آنها از او خواهد بود چون سبب گفتن ايشان شده است و دو فرشته كه با او مى‌باشند او را بشارت مى‌دهند كه خوشحال باش اى بنده خدا و بشارت نمى‌دهد حق سبحانه و تعالى بنده را مگر به بهشت و بشارت ملك بشارت خداست و اين حديث دلالت مى‌كند بر آن كه تكرار تلبيه مطلوب است هر چند بيشتر مى‌گويد ثوابش بيشتر است‌

و من لبّى فى احرامه سبعين مرّة ايمانا و احتسابا اشهد اللَّه له الف ملك ببراءة من النّار و براءة من النّفاق‌

و كالصحيح منقولست از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه هر كه در حالت احرام از اول تا آخر يا در مرتبه هفتاد بار تلبيات اربع را