لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥١ - بيان مواقيت پنجگانه

ظاهر مخالف گفته اول است كه ان يفرض الحج است و بر تقديرى كه باشد و از قلم كلينى افتاده باشد مراد از احرام اظهار تلبيه خواهد بود به آن كه بلند بگوئيد چون در مسجد شجره تلبيه را آهسته مى‌گويد چنانكه اكثر اصحاب گفته‌اند.

و حضرت صلوات اللَّه عليه مقرر ساختند از جهة اهل شام جحفه را و اهل مصر نيز از آنجا احرام مى‌گيرند و در اين اوقات اهل شام از مسجد شجره احرام مى‌گيرند چون به مدينه مى‌رسند و از آنجا احرام مى‌گيرند و هر ميقاتى چنين است كه اگر كسى بى‌احرام به آن جا رسد مى‌بايد كه از آنجا احرام بگيرد و از جهة اهل نجد وادى عقيق را مقرر فرمودند، و از براى اهل طايف كه الحال مسمى است به حجاز قرن المنازل را مقرر فرمودند، و از جهة اهل يمن يلملم را مقرر فرمودند و سزاوار نيست احدى را كه رغبت كند از ميقات رسول خدا صلوات اللَّه عليه به ميقات ديگر و بر اين مضمون احاديث صحيحه متواتره وارد شده است از معاوية بن عمار و از ابو ايّوب و از على بن جعفر و عمر بن يزيد و از غير ايشان بلكه از طرق عامّه نيز متواتر است الا ميقات عقيق كه در بخارى از عمر ذكر كرده است و احاديث بسيار روايت كرده است از جهة تأييد عمر كه حضرت رسول خدا فرمودند كه از ذات عرق احرام بگيريد.

و به اسانيد صحيحه منقولست از بزنطى و غير او كه حضرت امام موسى كاظم و حضرت ابو الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما فرمودند كه مى‌دانيد كه چرا طايف را طايف مى‌گويند ما گفتيم نه حضرت فرمودند كه چون حضرت ابراهيم دعا كردند از جهة ذرّيه خود كه خداوندا ذرّيت خود را ساكن گردانيدم در صحرايى كه زراعت نمى‌كنند يا نمى‌توان كرد