لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٠٢ - باب ما يجب من العدل على الجمل و ترك ضربه و اجتناب ظلمه

باب ما يجب من العدل على الجمل و ترك ضربه و اجتناب ظلمه‌

(روى السّكونيّ بإسناده انّ النّبيّ ٦ ابصر ناقة معقولة و عليها جهازها فقال اين صاحبها مروه فليستعدّ غدا للخصومة)

اين بابى است در بيان آن چه واجبست از عدالت بر شتر و آن كه او را عبث نزنند و بر آن ستم نكنند.

منقول است در قوى كالصحيح از سكونى به اسناد او كه آن حضرت امام جعفر صادق است از پدرش از جدش از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه و عليهم و اسناد او بسيار است اما هر چه در اين كتاب مى‌گويد مراد اين سند است كه حضرت سيد المرسلين ٦ ديدند شتر ماده را كه دستش را بسته بودند و بار داشت پس حضرت فرمودند كه صاحبش كجاست يعنى تا تعزيرش كنم بگوئيد به صاحبش تا مهيا باشد از جهة خصومت شتر در روز قيامت چنانكه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه‌ وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ‌ و از حضرت سيد المرسلين ٦ منقول است كه وحوش و بسيارى از حيوانات را حشر كنند تا حق سبحانه و تعالى داد مظلومان را از ظالم بگيرد حتى از جهة حيوانات بى‌شاخ از شاخ دار به آن كه بى شاخ را شاخ بدهد و شاخ دار را بى شاخ بيافريند و چون داد بگيرد هر دو معدوم شوند و محتمل است كه مراد خصومت الهى باشد