لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦١٤ - ناخن گرفتن

صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه ناخنى از ناخنهاى خود را بگيرد و او محرم باشد حضرت فرمودند كه بر اوست مدّى از طعام از جهة هر ناخنى تا بده ناخن رسد پس چون انگشتان هر دو دست را همه بگيرد يك گوسفند مى‌كشد عرض نمودم كه اگر انگشتان دستها و پاها همه را بگيرد حضرت فرمودند كه اگر در يك مجلس همه را بگيرد يك گوسفند مى‌دهد و اگر دو مجلس بگيرد دو گوسفند مى‌دهد.

(و فى رواية زرارة عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه انّ من فعل ذلك ناسيا او ساهيا او جاهلا فلا شى‌ء عليه.)

و در تهذيب اين جمله نيز هست كه‌

و من فعله متعمّدا فعليه دم‌

و به اسانيد صحيحه از زراره منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه ناخنهاى خود را بگيرد از روى نسيان يا سهو يا جهالت و نادانى بر او چيزى نيست، و كسى كه عمدا كند بر اوست كه گوسفندى را بكشد و ظاهرا مراد از نسيان آنست كه مى‌دانست كه ناخن را در احرام نمى‌بايد گرفت و فراموش كرد و گرفت، و سهو آنست كه فراموش كند كه محرمست، يا آن كه نيز از نسيان است، و سهو شكّست كه آيا چيزى بايد داد يا حرامست يا نه و گرفت و بعد از آن به خاطرش آيد، و جهل آنست كه مسأله را نداند.

و در صحيح ابو حمزه منقولست كه از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه ناخنها را بگيرد مگر يك ناخن حضرت فرمودند كه فراموش كرده است گفتم بلى فرمودند كه باكى نيست.

(و سال معاوية بن عمّار ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن المحرم تطول اظفاره او ينكسر بعضها فتؤذيه ذلك قال لا يقصّ منها شيئا ان‌