لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٠٥ - باب تقديم طواف الحج و طواف النساء قبل السعي و قبل الخروج إلى منى

عرض نمودم كه هر گاه شخصى در حج افراد طواف زيارت و سعى را مقدم دارد و طواف نسا را نيز مقدم مى‌تواند داشت فرمودند كه نه و نيست طواف نسا مگر بعد از عود از موقفين بمنى.

و در موثق از على بن ابى حمزه منقول است از آن حضرت صلوات اللَّه عليه به همين مضمون و وجه آن كه طواف نسا را مقدم نمى‌تواند داشت آنست كه طواف نسا ركن نيست، و اگر قافله برود ضرر ندارد ديگرى را وكيل مى‌تواند كه به نيابت او به جا آورد، و اكثر علما بر اينند كه مفرد تقديم طواف و سعى مى‌تواند كرد، و متمتع نمى‌تواند مقدم داشت مگر وقتى كه عذرى داشته باشد و اگر بى‌عذرى مقدم دارد آن عبث خواهد بود و مرتبه ديگر مى‌كند، و در تقديم مفرد خلافى نيست بحسب ظاهر، و بر جواز تقديم او صحيحه حماد بن عثمان و موثقين كالصحيحين زراره و موثقه كالصحيحه اسحاق بن عمار و غير اينها از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه وارد شده است، و بر نهى از تقديم در حج تمتع كالصحيحه ابو بصير از آن حضرت صلوات اللَّه عليه وارد شده است كه گفت عرض نمودم كه شخصى متمتع بود و بعد از عمره احرام گرفت بحج فرمودند كه طواف خانه نكند تا متوجه عرفات نشود و اگر بى‌علتى پيشتر طواف كند اعتماد بر آن طواف نكند و بعد از مناسك از جهة حج طواف و سعى را به جا آورد.

و كالصحيح از اسماعيل بن عبد الخالق منقول است كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه شنيدم كه مى‌فرمودند كه باكى نيست كه پير بسيار پير و بيمار و زن و كسى كه علتى داشته باشد مثل خوف از دشمنان طواف حج را مقدم دارند بر رفتن به جانب عرفات.