لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٨٠ - حائض طواف و نماز را تأخير مىاندازد

به هدى تمتع فرموده است كه هدى بر جمعى كه دورند واجبست و تعبير به اضحيه كردن بنا بر آنست كه به عبث حج افراد كرده است‌

(و روى صفوان عن عبد الرّحمن بن الحجّاج قال سالت ابا ابراهيم صلوات اللَّه عليه عن رجل كانت معه امرأة فقدمت مكّة و هى لا تصلّى فلم تطهر إلى يوم التّروية و طهرت و طافت بالبيت و لم تسع بين الصّفا و المروة حتّى شخصت إلى عرفات هل تعتدّ بذلك الطّواف أم تعيد قبل الصّفا و المروة قال تعتدّ بذلك الطّواف الاوّل و تبنى عليه)

و در حسن كالصحيح منقولست از عبد الرحمن كه گفت سؤال كردم از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از مردى كه زنى با او باشد و داخل مكه شود و حايض باشد و پاك نشود تا روز هشتم بعد از آن پاك شود و طواف بيت اللَّه را به جا آورد و سعى ميان صفا و مروه نكند تا به عرفات رود آيا باين طواف اعتماد مى‌كند يا مرتبه ديگر پيش از سعى به جا مى‌آورد چون مى‌بايد كه سعى بعد از طواف باشد حضرت فرمودند كه اعتماد به آن طواف اول مى‌كند و بنا بر آن مى‌گذارد و سعى را قضا مى‌كند اگر احرام بحج گرفته باشد و ظاهر خبر آنست كه احرام نگرفته است از جهة حج پس اعتماد بر آن به اين معنى است كه ثواب دارد و حج افراد مى‌كند و يا آن كه اين طواف را بعنوان تقديم حساب مى‌كند و طواف زيارت از جهة حج نخواهد كرد و اللَّه تعالى يعلم‌

(و روى ابان عن زرارة قال سألته عن امرأة طافت بالبيت فحاضت قبل ان تصلّىّ الرّكعتين فقال ليس عليها اذا طهرت الّا الرّكعتين و قد قضت الطّواف)

و در موثق كالصحيح منقولست از زراره كه گفت از آن حضرت‌