لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٢٣ - تا كعبه هست دين هست

حضرت ابراهيم در آنجا بود و در آنجا بود تا در زمان پادشاهى عمر، از مردمان تفتيش كرد كه كيست كه داند كه اين مقام در جاهليت در كجا بود شخصى از منافقان گفت من اندازه‌اش را برداشته‌ام از پوست و نزد من است گفت بيار چون تسمه را آورد پيمودند و مقام را در جاى زمان جاهليت گذاشتند و اين معنى را روايت كرده است صدوق در موثق از عمار كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون حق سبحانه و تعالى وحى كرد به ابراهيم كه به مردمان اعلام كن بحج آن سنگى كه پاهاى آن حضرت در آن فرو رفته است كه مقام است در برابر خانه گذاشته متصل به خانه در برابر مقامى كه الحال هست، پس بالاى آن سنگ رفت و به آواز بلند مردمان را بحج خواند پس چون سنگ تاب آن حرف نياورد پاهاى آن حضرت در سنگ فرو رفت پس به قوت تمام پاهاى خود را از آن سنگ بيرون آورد و در همان جا بود تا در زمان جاهليت مقام را برداشتند و در همين جا گذاشتند و چون فتح مكه واقع شد حضرت به جاى اول گذاشتند و بود در زمان آن حضرت و زمان ابو بكر و پاره‌اى از زمان عمر پس عمر برداشت و به آن جا گذاشت كه در زمان جاهليت بود.

و كالصحيح بلكه در اخبار بسيار روايت است كه چون حضرت صاحب الامر

(عج)

ظهور كند اول مرتبه مقام را به جاى خود گذارد.

و در خطبه طويلى حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه مى‌فرمايد كه اگر فرصت يابم بدعتهاى زمان ثلثه را برطرف كنم و از آن جمله مقام را در جاى خود گذارم و عذر تأخير را مى‌فرمايند كه گفتم تراويح را نكنند همه فرياد برآوردند كه وا عمرا ايشان را بحال خود گذاشتم و ديگر خواهد آمد و اين معنى متواتر است و اين دليلى است قوى از جهة جمعى كه ديده‌