لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢١٦ - يوم دحو الارض

صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حق سبحانه و تعالى امر فرمود حضرت ابراهيم را كه خانه كعبه را بنا كند حضرت گفت خداوندا در كجا بنا كنم خطاب رسيد كه در جائى بنا كن كه بر حضرت آدم قبه نازل شد و حرم روشن شد و آن قبه بود تا زمان حضرت نوح بالا بردند و احاديث بسيار بر اين مضمون وارد شده است و صريح نيستند كه اين قبه بيت المعمور بوده باشد پس چون به ازاى بيت المعمور بوده است ممكن است كه بيت المعمور بر آن اطلاق كرده باشند يا به معنى لغوى باشد كه هميشه به عبادت معمور بود و اللَّه تعالى يعلم‌

[يوم دحو الارض‌]

(و روى عن موسى بن جعفر صلوات اللَّه عليهما انّه قال فى خمسة و عشرين من ذى القعدة انزل اللَّه عزّ و جلّ الكعبة البيت الحرام فمن صام ذلك اليوم كان كفارة سبعين سنة و هو اوّل يوم أنزلت فيه الرّحمة من السّماء على آدم ٧)

و منقولست در قوى كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه در بيست و پنجم از ماه ذى القعده حق سبحانه و تعالى كعبه را فرستاد يعنى خانه كه از ياقوت سرخ است يا فرمودند كه حضرت آدم خانه را بساز و اين حكم را از آسمان فرستادند پس كسى كه اين روز را روزه دارد كفاره هفتاد ساله گناهان او باشد و اين اول روزيست كه رحمت الهى از آسمان آمد بر حضرت آدم ٧، و پيشتر همين حديث را در باب صوم تطوع ذكر كرده است و به جاى خمس تسع نقل كرده است، و كافى كه اصل اين كتابست بيست و پنجم روايت كرده است هر دو حديث را به اندك اختلافى، و ظاهرا صدوق اعتماد بر حفظ كرده است چون اختلافى دارد به تقديم و تاخير و اجمال و تفصيل و ممكن است كه حديث ديگر باشد و در يك روز حكم آن آمده‌