لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٩ - مصاحبت كن با كسانى كه مثل تو باشند

فرمودند كه مصاحبت با كسى كن كه تو مستفيد شوى از او و با كسى مصاحبت مكن كه او مزين شود.

چنانكه منقولست از حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه كه اگر كسى عاقل باشد باكى نيست كه با او مصاحبت كنى اگر چه كريم نباشد و از عقلش منتفع شود اما اجتناب كن از اخلاق و افعال بدش، و باكى نيست كه مصاحبت كنى با كريم هر چند عقلش كامل نباشد از كرمش منتفع شود و اگر هيچ يك از اين دو صفت نداشته باشد به آن كه بخيل احمق باشد از او بگريز نهايت گريختن.

و منقولست كالصحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه متابعت كن كسى را كه نصيحت كند ترا و بگرياند ترا و مصاحبت مكن با كسى كه مدح تو كند و ترا خندان كند و عيبهاى ترا پنهان كند و كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه دوست‌ترين برادران من نزد من كسى است كه عيبهاى مرا به هديه آورد نزد من، و ظاهر است كه مراد اينست كه شما مى‌بايد كه از دوستى خوشحال باشيد كه عيبهاى شما را به شما گويد تا در ازاله آن بكوشيد، و بهترين طرق از جهة معرفت عيوب خود آنست كه هر چه ديگرى كند و در نظرت قبيح باشد آن را نكنى.

[مصاحبت كن با كسانى كه مثل تو باشند]

(و روى شهاب بن عبد ربّه قال قلت لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قد عرفت حالى و سعة يدى و توسعى على اخوانى فاصحب النّفر منهم فى طريق مكّة فاوسّع عليهم قال لا تفعل يا شهاب ان بسطت و بسطوا اجحفت بهم و ان هم أمسكوا اذللتهم فاصحب نظرائك اصحب نظرائك)