لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥٥ - بيان حدود عقيق

فضيلت مسلح است به حاى مهمله يا به خاء معجمه و وسط آن در فضيلت غمره هست و آخرش ذات عرق است و اول آن افضل است و اين عبارت در فقه رضوى مذكور است و عمل اكثر اصحاب بر اين است و ظاهر روايات بسيار آنست كه ذات عرق ميقات نيست مگر در حالت ضرورت يا تقيه چنانكه مشهور است كه عمر از جهة مخالفت رسول خدا ٦ چنين كرد و جواب اتباع او آنست كه حضرت پيغمبر ٦ مقرر نساخته بود عمر ميقات مقرر ساخت و چه داند حضرت كه اهل عراق يا خراسان مسلمان خواهند شد. با آن كه خود نقل كرده‌اند متواترا كه در حفر خندق به سنگى رسيدند كه كلنگها شكست و چيزى از آن شكسته نمى‌شد تا آن حضرت را خبر كردند و حضرت يك كلنگ زدند و برقى جست حضرت فرمودند كه قصرهاى شام را بمن دادند و ديدم، و كلنگى ديگر زدند و برق جست و فرمودند كه قصرهاى سفيد مداين را بمن دادند، و كلنگى ديگر زدند و فرمودند كه بلاد يمن را بمن عطا فرمودند، و منافقان قريش مى‌گفتند كه ما از ترس كفار به قضاى حاجت نمى‌توانيم رفت چنين سخنان مى‌گويد و در حديث موثق كالصحيح وارد است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اول عقيق مسلح است و آخرش ذات عرق است و اظهر اخبار آنست كه ذات عرق از روى تقيه وارد شده است چنانكه در بخارى مذكور است از عبد اللَّه بن عمر كه چون كوفه و بصره مفتوح شد اهل دو شهر آمدند نزد عمر كه رسول خدا ٦ از جهة ما قرن المنازل را ميقات كرده است و جفا مى‌كشيم در رفتن به قرن عمر گفت كه محاذى قرن را به بينيد كجاست گفتند ذات عرقست گفت احرام از ذات عرق بگيريد و احاديث بسيار روايت كرده است كه ميقات اهل نجد قرن المنازل‌