لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦١٣ - ناخن گرفتن

كه بخواب رود و محمولست بر حالت ضرورت يا آن كه هر گاه كفاره داشته باشند كه بدهد.

و منقولست در صحيح حلبى كه آن حضرت فرمودند كه هر گاه محرم روى خود را به پوشاند بايد كه مسكينى را بدست خود طعام دهد و فرمودند كه باكى نيست كه محرم بر رو بخوابد بر بالاى شتر.

(و روى زرارة عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه انّ المحرمة تسدل ثوبها إلى نحرها.)

و به اسانيد صحيحه منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه جايز است زنى را كه احرام گرفته باشد كه بياويزد برقع را تا گودى گردن و در صحيح معاويه گذشت كه هر گاه زن سوار باشد و احكام زنان گذشت.

[ناخن گرفتن‌]

(و روى الحسن بن محبوب عن على بن رئاب عن ابى بصير قال سالت ابا عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه عن رجل قلّم ظفرا من اظافيره و هو محرم قال عليه مد من طعام حتّى يبلغ عشرة فان قلّم اصابع يديه كلّها فعليه دم شاة قلت فان قلّم اظافير يديه و رجليه جميعا فقال ان كان فعل ذلك فى مجلس واحد فعليه دم و ان كان فعله متفرّقا فى مجلسين فعليه دمان.)

و به اسانيد صحيحه منقول است از حسن از على بن رئاب و در بسيارى از نسخ على بن مهزيار است و آن از سهو نساخ است چون بحسب مرتبه رجال على پست‌تر است از حسن مع هذا هميشه حسن از ابن رئاب روايت مى‌كند، خصوصا در اين روايت شيخ نيز در صحيح از حسن بن محبوب از على بن رئاب روايت كرده است كه ابو بصير گفت از حضرت امام جعفر صادق‌