لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٦٦ - استعمال بوى خوش قبل از احرام

آب به همرسد در مسجد شجره قصورى ندارد كه غسل را مرتبه ديگر بكنيد كه مقارن احرام در ميقات واقع شود يعنى هر گاه خوف باشد كه در ميقات آب بهم نرسد غسل را مقدم مى‌توان داشت و اگر در ميقات آب به همرسد مستحب است كه غسل را اعاده كند و دلالت مى‌كند بر آن كه روغنى مثل روغن بان كه مشك و عنبر نداشته باشد پيش از احرام مى‌توان ماليد و روغنى كه بوى آن بماند تا بعد از احرام نمى‌تواند ماليد و احاديث بسيار در اين باب وارد شده است به همين مضمون و بعد از احرام هيچ يك روغنى بر بدن نمى‌تواند ماليد

(و ساله محمّد الحلبيّ عن دهن الحنّاء و البنفسج أ ندّهن به اذا اردنا ان نحرم قال نعم و ساله عن الرّجل يغتسل بالمدينة لإحرامه فقال يجزئه ذلك من الغسل بذى الحليفة)

و به اسانيد صحيحه منقولست از حلبى كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از روغن حنّا از جهة شين پشت دست و در بعضى از نسخ حسنى و خيرى است و تصحيح و تصحيف است به گمان آن كه روغن حنّا نمى‌باشد و از روغن بنفشه آيا بر خود مى‌توانم ماليد پيش از احرام فرمودند كه بلى چون بويى ندارند كه بماند تا بعد از احرام مثل سليخه كه گذشت ديگر گفت كه سؤال كردم از شخصى كه در مدينه مشرفه غسل احرام را بكند چونست حضرت فرمودند كه اين غسل از غسل ذو الحليفه مجزى است و ظاهر اين اخبار آن است كه آن فضاء را ذو الحليفه مى‌گويند چه ممكن است كه ذو الحليفه اسم مسجد شجره باشد و بر آن فضا اطلاق نمايند بر سبيل مجاز و احاديث معتبره در اين معنى وارد شده است‌

[استعمال بوى خوش قبل از احرام‌]

(و روى معاوية بن عمّار عنه صلوات اللَّه عليه قال الرّجل يدّهن بأىّ‌