لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٥٤ - بيان حدود عقيق
در غمره تجديد كنند بىدغدغه صحيح است و قبل از آن كه اين شكسته مردمان را گفته بودم همه كس احرام از ذات عرق مىگرفتند و ليكن تقريبا چهل سال است كه اين شكسته مبالغه كردهام و هر كه شيعه است از بركه احرام مىگيرد و سنى از ذات عرق و شيعه و سنى در آنجا از هم جدا مىشوند و عمده اينست كه به بركت پادشاه جنت مكان عليين آشيان شاه عباس طاب ثراه عامه بسيار از او خايف بودند و الحال نيز چنين است و تقيه كم شده است و همه عامه مىدانند كه عجم شيعهاند مگر ما وراء النهرى و هندى اما به همين راضيند كه لعن نكنند
[بيان حدود عقيق]
(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه اوّل العقيق بريد البعث و هو بريد من دون بريد غمرة)
و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است كه اول عقيق بريد بعث است و چهار فرسخ است و آن چهار فرسخى است پيش از چهار فرسخ غمره و ذات عرق بعد از هر دو است و آن چه عامه از آنجا احرام مىگيرند مفاصلش مىگويند و تخمينا قريب بدو فرسخ از بريد غمره دورتر است و از جمله ذات عرق است و اين مضمون از چند روايت مستخرج مىشود و ظاهرا نقل بالمعنى كرده باشد و ممكن است كه اين عبارت نيز روايت باشد و اللَّه تعالى يعلم
(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه وقّت رسول اللَّه ٦ لأهل العراق العقيق و أوّله المسلخ [خ] و وسطه غمرة و اخره ذات عرق و أوّله افضل)
و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه حضرت سيد المرسلين ٦ عقيق را از جهة اهل عراق مقرر فرمودند و اول عقيق در