لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٥٦ - بى احترامى به كعبه

(و فى رواية ابى الصّباح الكناني عنه صلوات اللَّه عليه قال كلّ ظلم يظلمه الرّجل نفسه بمكّة من سرقة او ظلم او اخذ او شى‌ء من الظّلم فانّى اراه الحادا و كذلك كان يتّقى الفقهاء ان يسكنوا مكّة)

و كالصحيح بل الصحيح منقول از كنانى كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر ظلمى كه شخصى بر نفس خود كند از دزدى يا ظلمى بر احدى يا گرفتن مال كسى و در علل و كافى او ظلم احد است و ظاهرا زيادتى او از نساخ شده است يا اندك ظلمى كه بكند مانند حبه برى ترازو دارى: من همه را الحاد مى‌دانم به نص قرآن چنانكه ظاهر تنوين بظلم است كه از جهة تحقير يا انضمام يا كه به منزله بشي‌ء من الظلم است و از اين جهة است كه متقيان علما كه ائمه معصومينند يا اعم كراهت دارند از اقامت و سكنى مكه معظمه هر چند معصومين صلوات اللَّه عليهم به سبب عصمت معصومند از گناه و ليكن خايفند كه مبادا از ايشان مباحى صادر شود در آنجا چون ممكن است كه همه كارهاى واجب باشد يا سنت در واقع چنين بوده است اما خوف داشته‌اند.

و به مضمون اين دو حديث صحيحه حلبى و احاديث قويّه نيز وارد شده است و دلالت مى‌كند بر علّت كراهت سكناى مكه عظمها اللَّه تعالى و در صحيح از حلبى وارد است كه گفت حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند در تفسير اين آيه كه هر كه عبادت كند غير حق سبحانه و تعالى، يا اعتقاد به امامت غير ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم داشته باشد او ملحد است به ظلم، و بر حق سبحانه و تعالى لازم است كه او را عذاب اليم بچشاند و در اين حديث فرموده‌اند كه فرقى نيست ميان سكنى كفار مشرك و