لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٠٧ - استظلال

زيادتى در آنجاها نيست كه حضرت فرمودند كه ما هر گاه اراده مى‌كنيم كه سايه‌بانى بر سر زنيم بواسطه مرض يا غير آن سر كجاوه را مى‌پوشيم و گوسفندى مى‌كشيم.

(و فى رواية حريز قال قال ابو عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال لا باس بالقبّة على النّساء و الصّبيان و هم محرمون و لا يرتمس المحرم فى الماء و لا الصّائم.)

و به اسانيد صحيحه از حريز منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه باكى نيست كه قبه كه سر كجاوه و امثال آن باشد بز زنان و اطفال نابالغ در حالت احرام ايشان، بلكه اين حكم كه چيزى حايل نباشد ميان سر ايشان و آسمان مخصوص مردانست، و سر به آب فرو نمى‌برند محرمان و روزه داران و سر به آب فرو بردن نيز از فرد حايل بودن آبست ميان سر و آسمان مى‌تواند بود و ليكن علماء آن را حكمى ديگر مقرر ساخته‌اند و نزاع لفظى است و از اين حديث و اخبار صحيحه بسيار مثل صحيحه محمد بن مسلم و صحيحه هشام بن سالم و صحيحه جميل و صحيحه كاهلى و غير اينها ظاهر مى‌شود كه حكم مخصوص مردانست و زنان را جايز است كه در كجاوه باشند سر پوشيده.

و در اطفال صحيحه حريز كافى است، و آن چه وارد است كه محرم سر باب فرو نبرد مانند صايم نيز احاديث صحيحه بسيار وارد شده است مثل صحيحه يعقوب بن شعيب و صحيحتين حريز ايضا و صحيحه عبد اللَّه بن سنان از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه مس مكن گلها را در حال احرام و مس مكن چيزى را كه در آن زعفران باشد و مخور طعامى كه در آن زعفران باشد و سر باب فرو مبر و غير اينها از اخبار.