لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٦٣ - خواب در مكه

آمدن و رفتن افضل از مجاورتست و در حسن كالصحيح از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه چون از افعال حج فارغ شدى برگرد كه سبب شوق مى‌شود كه باز بروى يعنى اگر در آنجا بمانى قساوت بهم مى‌رسد و كعبه در نظرت سهل مى‌شود و در صحيح حلبى منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از تفسير آيه كريمه‌ وَ مَنْ يُرِدْ فِيهِ بِإِلْحادٍ بِظُلْمٍ نُذِقْهُ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ‌ يعنى هر كه اراده آن كند كه ستم كند به سبب الحادى كه در نفس او هست و او را به ظلم داشته است در جوار بيت اللَّه و در حرم الهى مى‌چشانيم او را عذاب دردناك حضرت فرمودند كه هر ظلمى الحاد است يعنى به منزله كفر است تا آن كه غلام و كنيز را از روى ستم زدن مى‌ترسم كه الحاد باشد از اين جهة است كه فقها كراهت دارند از سكنى مكه معظمه يعنى علماء حقيقى احتياط مى‌كنند و از اين باب احاديث بسيار وارد شده است و جمع بين الاخبار باين است كه اگر مجاورت كنند كمتر از يك سال كنند و ملاحظه نمايند كه اگر سكنى سبب زيادتى شوق باشد و ضبط خود توانند كرد كه خلاف شرعى از ايشان صادر نشود مجاورت خوبست و الّا فلا. و اليوم مجاورت از جهة ديگر خوب نيست كه اظهار شعاير ايمان نمى‌توان كرد و تقيّه مى‌بايد كرد و گذشت اخبار ديگر در باب مساجد

[خواب در مكه‌]

(و النّائم بمكّة كالمجتهد فى البلدان و السّاجد بمكّة كالمتشحّط بدمه فى سبيل اللَّه و من خلف حاجّا فى اهله بخير كان له كاجره حتّى‌