لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧٣ - دخول در بيت با امان خدا

يجهل الحق و يطعن على اهله و من فعل ذلك فقد نازع اللَّه رداءه)

و در حسن كالصحيح منقولست كه آن حضرت فرمودند كه پدرم مى‌فرمودند كه هر كه قصد زيارت اين خانه كند از جهة حج يا عمره و مبرّا باشد از تكبر به آن كه مذهب حق داشته باشد از گناهان بيرون آيد مثل روزى كه از مادر متولد شده باشد پس حضرت استشهاد فرمودند باين آيه كه «فَمَنْ تَعَجَّلَ‌ الخ» يعنى كه در نفر اول كه روز دوازدهم است از منى كوچ كند بر او اثمى و گناهى نمانده است و هر كه تاخير كند و در روز سيزدهم كوچ كند بر او نيز گناهى نمى‌ماند بشرط آن كه متقى باشند از كبر و مذهب باطل نداشته باشند و چون در مبحث نفر منى همين آيه را با معنى بسيار نقل خواهد كرد اين استشهاد را انداخته است كه در آنجا ذكر كند. راوى گفت عرض نمودم كه كبر كدامست حضرت فرمودند كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه عظيمترين تكبرها آنست كه حقرا نداند و بر اهل حق طعنه زند و كسى كه چنين تكبرى كند گويا كه با حق سبحانه و تعالى نزاع كرده است در چيزى كه مخصوص اوست.

چنانكه متواتر است كه در حديث قدسى وارد است كه الكبرياء ردائي- بزرگى بمنزله پوشش خاص من است، و محتمل است كه حديث ديگر باشد چون اين مضمون بطريق بسيار از ائمه اطهار سلام اللَّه عليهم وارد شده است‌

[دخول در بيت با امان خدا]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه فى قول اللَّه عزّ و جل‌ «وَ مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً» قال من امّ هذا البيت و هو يعلم انّه البيت الذي امر اللَّه به و عرفنا اهل البيت حقّ معرفتنا كان آمنا فى الدنيا و الآخرة)

و در صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقول است در تفسير آيه‌