لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥١٦ - باب الاشعار و التقليد

صلوات اللَّه عليهم يا صحابه و تابعين چنانكه در حديث سابق مذكور شد گوسفند و گاو را تقليد مى‌كردند و بس، چون جمعى از عامه گاو را اشعار مى‌كنند و بدعتست بلكه اشعار مخصوص شتر است و تقليد شامل هر سه است و در اين اوقات مردمان ترك كرده‌اند و مقرر بود كه در گردن شتر و گاو و گوسفند مى‌كردند ريسمانى يا تسمه پوستى، چون جمعى از عامه اشعار نمى‌كردند كه عبث آزار دادن حيوانست و تقليد نمى‌كردند كه فايده ندارد ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم مى‌فرمايند كه بندگان را اطاعت مى‌بايد كرد و اكثر علل شرايع مخفى است و اينها اقاويل ملاحده است.

(و روى معاوية بن عمّار عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فى رجل ساق هديا و لم يقلّده و لم يشعره قال قد أجزأ عنه ما اكثر ما لا يقلّد و لا يشعر و لا يجلّل.)

و به اسانيد صحيحه منقولست كه از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه پرسيدند از شخصى كه هدى را براند و اشعار و تقليد آن را نكرده باشند حضرت فرمودند كه از او مجزى است چه بسيار است آن چه آن را تقليد و اشعار و جل نمى‌كنند، و ظاهرا از جهة تعظيم هدى مستحب است كه جلهاى قيمتى كنند آن را و جلها را بعد از ذبح تصدق نمايند.

(و روى الحسن ابن محبوب عن جميل بن صالح عن الفضيل بن يسار قال قلت لأبي عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه رجل احرم من الوقت و مضى ثمّ انّه اشترى بدنة بعد ذلك بيوم او يومين فاشعرها و قلّدها و ساقها فقال ان كان ابتاعها قبل ان يدخل الحرم فلا باس قلت فانّه اشتراها قبل ان ينتهى إلى الوقت الّذى يحرم منه فاشعرها و قلّدها