لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٨ - مصاحبت با كسى كن كه تو مستفيد شوى از او

هر دو كسى كه با يكديگر مصاحبت نمايند خواه در سفر خواه در حضر كسى اجرش عظيمتر است و نزد حق سبحانه و تعالى محبوبتر است كه رفق و مداراى او به آن ديگر بيشتر باشد، و از اين حديث ظاهر مى‌شود كه رفيق بهتر از مصاحبست و ليكن معانى بهم نزديكست و در هر جا چيزى انسبست.

و به همين اسناد از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه مصاحبت مكن كسى را كه ترا بر خود فضيلت ننهد چنانكه تو او را بر خود تفضيل مى‌دهى.

و به همين اسناد آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه سنت است كه هر گاه قومى به سفرى روند همه آن چه دارند در ميان گذارند اگر چه كسى بيشتر داشته باشد و يكى كمتر بلكه هيچ يك ندانند كه هر يك چه آورده‌اند كه خاطرشان جمعتر مى‌شود و اخلاق ايشان نيكوتر مى‌شود، و بر همه اين مضامين احاديث بسيار وارد شده است و چون احاديث ديگر هست و متواتر است اگر حديث سكونى را مقدم دارند از آن جهت است كه چون او به حضرت سيد المرسلين ٦ يا حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه مى‌رساند از جهة تيمن و تبرك افتتاح به احاديث او اولاد و امثال او مى‌نمايند تا آن كه جمعى از علما اگر در طرق ما حديثى از آن حضرت به ايشان نرسيده باشد از طرق عامه نقل مى‌كنند

[مصاحبت با كسى كن كه تو مستفيد شوى از او]

(و روى اسحاق بن جرير عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال كان يقول اصحب من تتزيّن به و لا تصحب من يتزيّن بك)

منقولست از اسحاق و كتاب او از اصول است و ثقه است و ليكن شيخ گفته است كه واقفى است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه‌