لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٥٢ - احرام در لباس نماز
باب ما يجوز الاحرام فيه و ما لا يجوز
[احرام در دو ثوب يمنى]
(روى معاوية بن عمار عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال كان ثوبا رسول اللَّه ٦ اللّذان احرم فيهما يمانيّين عبرىّ و ظفار و فيهما كفّن.)
اين بابى است در بيان آن چه جايز است احرام گرفتن در آن و آن چه جايز نيست به اسانيد متكثره صحيحه منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه دو جامه كه حضرت سيد المرسلين ٦ در آن احرام گرفتند و در حال احرام پوشيدند از يمن بودند، يكى از عبر بود، و يكى از ظفار بود و در آن دو جامه آن حضرت را كفن كردند، و آن دو شهرند در يمن و گاهى اظفار نيز مىگفتهاند و ظاهرا در زمان حضرت صادقين صلوات اللَّه عليهما اظفار نيز بر آن شهر اطلاق مىكردهاند و باين سبب در بعضى از نسخ از احاديث خاصه و عامه با همزه آمده است و جامه يمن بسيار نفيس بوده است و ظاهر اين حديث دلالت مىكند بر آن كه سنت است كه جامه احرام را كفن كند و سنت است كه جامه احرام و كفن هر دو نفيس باشند و ظاهرا بسيار بوده است كه نصف يا بيشترش ابريشم بوده است.
[احرام در لباس نماز]
(و روى حمّاد عن حريز عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال كلّ ثوب تصلّي فيه فلا باس ان تحرم فيه.)