لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٦ - حج يونس و عيسى ع

بن متى بتشديد تا گذشتند بر هموارى صحراى روحا و مى‌گفتند كه لبيك اى خداوندى كه غمها و المهاى عظيم را تو بر طرف مى‌كنى چنانكه مرا از شكم ماهى نجات دادى لبيك در خدمت و بندگى تو ايستاده‌ام يا آمده‌ام به حج، و حضرت عيسى بن مريم بصفائح روحا گذشتند و مى‌فرمودند كه لبيك به خدمت تو آمده‌ام من بنده تو و پسر كنيز توام مريم لبيك چون طلبيده آمده‌ام، و حضرت سيد المرسلين ٦ گذشتند بر همواريهاى صحراى روحا و مى‌گفتند لبيك اى خداوندى كه بندگانت را به سبب بندگيها به مراتب عاليه مى‌رسانى و از عرش در مى‌گذرانى به حسب صورت و معنى يا آن كه رتبه كمالات تو به مرتبه‌ايست كه عقول انبيا و اوصيا و ملائكه و غير ايشان از رسيدن به يافت كمالات تو عاجزند.

و مناسبت هر تلبيه به صاحبش ظاهر است و خصوصيت روحا را مرتبه هست كه ظاهر نيست كه وجهش چيست كه همه پيغمبران صلوات اللَّه عليهم در اينجا اين تلبيات مى‌گفته‌اند، و ممكن است كه سر بالا يا سراشيب باشد و خواهد آمد استحباب تكرار تلبيه در هر بلندى و پستى و مناسب اين بود كه فقهاء اين موضعها را به خصوص ذكر مى‌كردند

(و كان موسى ٧ يلبّي و تجيبه)

الجبال گذشت در حديث جابر كه حضرت موسى لبيك مى‌گفت و كوهها جواب مى‌دادند ممكن است كه همين جواب متعارف باشد در كوههاى كه منفذى نداشته باشد هر چه مى‌گويند همان را مى‌شنوند و صفايح روحا چنين باشد و دوستان را از خصوص جواب كوه لذتهاست.

و ممكن است كه جواب جناب اقدس الهى باشد كه از كوه ظاهر سازد چنانكه از شجره با آن حضرت سخن فرمود