لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٦٢ - تقصير عمره تمتع

باب تقصير المتمتّع و حلقه و احلاله و من نسى التّقصير حتى يواقع او يهلّ بالحجّ‌

اين بابى است در بيان تقصير كردن كسى كه عمره تمتع كند و در حرمت سر تراشيدن او و در محل شدن به تقصير و در حكم كسى كه فراموش كند تقصير را تا آن كه جماع كند يا احرام بحج بگيرد، چون صدوق احكام احرام را گفت و عمده احكام احرام در احرام عمره است كه جمعى از مسجد شجره احرام مى‌گيرند و ده دوازده روز محرمند و جمعى از جحفه و هم چنين تا نهايت كمى دو روز راهست و احرام بحج چهار فرسخ راهست رفتن و دو فرسخ برگشتن و نهايت منتهاى احلال چهار فرسخ است برگشتن بنا بر اين آن را مقدم داشت و چون سياق در مناسك بترتيب خواهد گفت در احرام اينجاها احكام را بيشتر مى‌گويد

[تقصير عمره تمتع‌]

(و روى معاوية بن عمّار عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال اذا فرغت من سعيك و أنت متمتّع فقصّر من شعر رأسك من جوانبه و لحيتك و خذ من شاربك و قلّم اظفارك و ابق منها لحجّك فاذا فعلت ذلك فقد احللت من كلّ شى‌ء يحلّ منه المحرم فطف بالبيت تطوّعا ما شئت)

و به اسانيد صحيحه كه پنجاه و چهار سند صحيح است منقولست كه‌