لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٠ - تعداد حج براى هر نفر

دوم است چون كه ايشان تا در منى مى‌بودند همه مفاخر آباى خود را ياد مى‌كردند و تكبير در عوض آن بود پس چون اجتماع بر طرف مى‌شود تكبير ساقط مى‌شود از اهل امصار و در نماز عيد گذشت‌

[تعداد حج براى هر نفر]

(و انّما صار فى النّاس من يحجّ حجة و منهم [و فيهم خ‌] من يحجّ اكثر و منهم [فيهم خ‌] من لا يحجّ لأنّ ابراهيم ٧ لمّا نادى هلمّ إلى الحج اسمع من فى اصلاب الرّجال و ارحام النّساء إلى يوم القيمة فلبّى النّاس فى اصلاب الرّجال و ارحام النّساء لبّيك لبّيك داعى اللَّه فمن لبّى عشرا حجّ عشرا و من لبّى خمسا حجّ خمسا و من لبّى اكثر فبعدد ذلك و من لبّى واحدا حجّ واحدا و من لم يلبّ لم يحجّ)

و در موثق كالصحيح از عبد اللَّه بن سنان منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چرا در ميان مردمان بعضى يك حج مى‌كنند و بعضى بيشتر مى‌كنند و بعضى حج نمى‌كنند از جهة آن كه چون حضرت ابراهيم ندا كرد كه بياييد بحج حق سبحانه و تعالى آواز آن حضرت را رسانيد بهر كه در پشتهاى پدران و رحمهاى مادران بود تا روز قيامت يعنى به ارواحى كه پيش از خلق اجساد بدو هزار سال مخلوق شده بودند پس گويا كه در پشت پدران و شكم مادرانند.

و محتمل است كه ظاهرش مراد باشد چنانكه هر يك از بشر كه تا روز قيامت مخلوق خواهند شد جزوى از ايشان از اجزاء آدم بود چنانكه گذشت در تفسير آيه «وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ‌ الخ» پس محتمل است كه اين صدا به گوش آن اجزاء رسيده باشد و حق سبحانه و تعالى آنها را شعور فهم خطاب داده باشد يا اشاره باشد به معلوميت ايشان و استعدادات و احوال ايشان مر خالق را و على اى حال هر كه تا روز قيامت موجود خواهد شد