لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٦١ - ذكر گفتن در مكه

مرويست از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه‌

[ذكر گفتن در مكه‌]

(و تسبيحة بمكّة تعدل خراج العراقين ينفق فى سبيل اللَّه)

و حديث سابق است كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه تسبيحى كه عبارت از سبحان اللَّه باشد يا هر ذكرى برابر است يا آن كه مثل خراج عراقين كه بصره و كوفه باشد يا عراق عرب و عجم كه همه را در راه خدا صرف نمايند و در ابواب زكات گذشته كه خراج چهار نهر هشتاد هزار تومان شده بود و در زمان عباسيه خراج همه نهرها سى هزار تومان مى‌شد و سيصد و شصت نهر از فرات و قريب به آن از دجله عمل مى‌شد بنا بر اين بوده است اسرافات عبّاسيه عليهم اللعنه‌

(و من صلّى بمكّة سبعين ركعة فقرا فى كلّ ركعة بقل هو اللَّه احد و انّا أنزلناه و آية السخرة و آية الكرسىّ لم يمت الّا شهيدا)

و هر كه هفتاد ركعت نماز در مكه به جا آورد و در هر ركعت قل هو اللَّه احد و انا أنزلناه و آيه سخره و آية الكرسى را بخواند نميرد مگر با شهادت يا چون بميرد حكم شهدا خواهد داشت و آيه سخره در سوره اعرافست و سه آيه است از إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ‌ تا إِنَّ رَحْمَتَ اللَّهِ قَرِيبٌ مِنَ الْمُحْسِنِينَ‌ و گذشت‌

(و الطّاعم بمكّة كالصّائم فيما سواها و صيام يوم بمكّة يعدل صيام سنة فيما سواها و الماشي بمكّة فى عبادة اللَّه عزّ و جلّ)

و كسى كه در مكه معظمه روزه نباشد مانند كسى است كه در جاهاى ديگر روزه باشد و يك روز در مكه معظمه روزه داشتن برابر است با يك سال روزه داشتن در جائى ديگر و راه رفتن در مكه عبادت حق سبحانه و تعالى‌