لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٧١٦ - باب انقضاء مشى الماشي

باب انقضاء مشى الماشي‌

(روى الحسين بن سعيد عن اسماعيل بن همام المكّى عن ابى الحسن الرّضا عن ابيه صلوات اللَّه قال قال ابو عبد اللَّه ٧ فى الّذى عليه المشي إذا رمى الجمرة زار البيت راكبا، و روى انّ من نذر ان يمشى إلى بيت اللَّه حافيا مشى فاذا تعب ركب، و روى انّه يمشى من خلف المقام)

اين بابى است در انتهاى راه رفتن پياده هر گاه بر او لازم شده باشد يا مطلقا به اسانيد صحيحه متكثره منقولست كه حضرت [امام رضا فرمودند كه حضرت‌] امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه فرمودند و بنا بر نسخه صحيحه موافق كافى حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه فرمودند كه حضرت امام جعفر صلوات اللَّه عليه فرمودند و در كافى عن ابيه نيست در كسى كه بر او لازم شده باشد پياده رفتن بحج بيت اللَّه الحرام بنذر يا شبه نذر كه هر گاه جمره عقبه را در منى بزند بفضل الهى ديگر پياده روى لازم نيست از منى به مكه معظمه مى‌تواند آمد سواره.

و در موثق از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه منقول است كه از آن حضرت سؤال كردند كه پياده روى كى منقطع مى‌شود حضرت فرمودند كه هر گاه جمره عقبه بزند و سر بتراشد پياده روى منقطع شد بايد كه چون به زيارت رود سوار شود. و روى الخ.