لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٧٤ - زنى كه احرام گيرد هر زينتى مىتواند كرد غير گوشواره و گردن بند

عليهما أنّه كره للمحرمة البرقع و القفازين.)

و كالصحيح منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كراهت داشتند كه زن محرم برقع بيندازد و يا قفازها را در دست كند و قفاز زينتى است كه زنان عرب چون جامهاى فراخ مى‌پوشند از جهة دفع سرما بر بازوى خود مى‌بسته‌اند بازو بند پنبه دارى و بندها و تكمه‌ها داشته است كه محكم بر بازو مى‌بسته‌اند كه بازوى ايشان گرم باشد و بعضى از اوقات از حرير و طلا باف مى‌كرده‌اند، و گاه هست كه اطلاق مى‌كنند بر زينت دست و پا مانند دست برنجن و خلخال اما كراهت برقع چون رو را مى‌پوشاند يا زينت نيز بوده است به اعتبار تزين و اما قفاز به اعتبار آن كه مخيط است و تكمه‌اش را مى‌بسته‌اند و يا بواسطه زينت و كراهت در اينجا اعم است از حرمت و كراهت.

[احرام زن در شلوار]

(و ساله محمّد بن عليّ الحلبيّ عن المرأة اذا احرمت اتلبس السّراويل فقال نعم انّما تريد بذلك السّتر.)

و در صحيح منقولست از محمد كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه آيا زنى كه احرام گيرد زير جامه پا مى‌تواند كرد فرمودند كه بلى غرضش از پوشيدن زير جامه آنست كه خود را مستور دارد مبادا نظر كسى بر ساق پاى او يا بالاتر بيفتد، و هر چند زنان بيشتر درستر كوشند بهتر است و بحسب ظاهر دلالت مى‌كند بر آن كه مخيط پوشيدن زنان در حال احرام جايز است.

[زنى كه احرام گيرد هر زينتى مى‌تواند كرد غير گوشواره و گردن بند]

(و روى الكاهلىّ عنه صلوات اللَّه عليه انّه قال تلبس المرأة المحرمة الحلىّ كلّه الّا القرط المشهورة و القلادة المشهورة.)

و در حسن كالصحيح يا صحيح منقولست كه حضرت امام جعفر