لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦١٢ - پوشاندن سر

در كافى اين زيادتى هست كه سر را نپوشاند، و زن نزد خواب اگر مگس آزار دهد كل رو را مى‌تواند پوشانيد، و آن چه اهم بود اين زيادتى بود زيرا كه احرام مرد در سر او است نه در روى او، و زراره چون از او سؤال كرد حضرت آن را جواب فرمودند و اشعارى فرمودند كه آن جاى سؤال نبود بلكه مى‌بايست از حال سر مرد و روى زن سؤال كند.

و محتمل است كه اين نيز مراد حضرت باشد كه جايز است رو را پوشانيدن و ليكن از باب مقدمه چنان كن كه بعضى از رو كه قريب بسر است نيز نپوشانى تا يقينا سر را به پوشانيده باشى‌[١] و چون رو پوشانيدن زن حرامست بى ضرورت، و خواب خصوصا در سفر ضرور است و مگس مانعست از جهة ضرورت مى‌تواند پوشانيد، و چون مهما أمكن سر را نمى‌بايد پوشانيد خصوصا در حال خواب و غالب اوقات موى سر را مى‌گذارند مگس ضرر نمى‌رساند سر را استثنا فرمودند و از جمله سر است يا حكم سر دارد گوشها.

و در حديث صحيح منقولست از عبد الرحمن و ظاهرا ابن حجاج است نه سيابه زيرا كه ابن سيابه از حضرت موسى بن جعفر روايت نكرده و در اينجا او از آن حضرت سؤال مى‌كند از محرم كه سرما آزار مى‌دهد گوش او را آيا گوش را مى‌تواند پوشيد حضرت فرمودند كه نه.

و در صحيح از زراره منقولست از احدهما صلوات اللَّه عليهما در محرم كه آن حضرت فرمودند كه او مى‌تواند سر رو را پوشانيدن هر گاه خواهد

[١] يعنى مرتكب حرام شده باشى و چون تمام پوشاندن بر محرم مرد جايز نيست.