لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٣٣ - طول كعبه از طرف آسمان و بلندى نه ذرع بود و سقف نداشت

بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما كه آن حضرت از شخصى كه آن حسن بن جهم است پرسيدند كه سكينه كه حق سبحانه و تعالى در قرآن مجيد مكرر فرموده است به اعتقاد شما چه چيز است پس اصحاب كبار آن حضرت ندانستند كه چه چيز است همه گفتند حق سبحانه و تعالى ما را فداى تو گ‌رداند چه چيز است حضرت فرمودند كه نسيمى است خوشبو كه از بهشت بيرون مى‌آيد و او را صورتيست كه به صورت آدمى است و با پيغمبران صلوات اللَّه عليهم مى‌باشد و اين سكينه است كه نازل شد بر حضرت ابراهيم ٧ در وقتى كه كعبه را بنا كردند، و اين سكينه نشان مى‌داد آن حضرت را و اطراف كعبه را به حضرت مى‌نمود و حضرت سنگ مى‌گذاشتند و پى را بالا آوردند و دور نيست كه روح القدس باشد يا از بابت آن و تشبيه كرده باشند آن را به نسيم بهشتى و اللَّه تعالى يعلم‌

[طول كعبه از طرف آسمان و بلندى نه ذرع بود و سقف نداشت‌]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه كان طول الكعبة تسعة اذرع و لم يكن لها سقف فسقّفها قريش ثمانية عشر ذراعا ثمّ كسرها الحجّاج على ابن الزّبير فبناها و جعلها سبعة و عشرين ذراعا)

و در موثق كالصحيح از ابان و كالصحيح از جمعى ديگر منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه طول كعبه از طرف آسمان و بلندى نه ذرع بود و سقف نداشت در وقتى كه قريش ساختند يعنى عبد اللَّه بن زبير دو برابر كرد كه هيجده ذرع باشد و عبد اللَّه بن زبير خروج كرد و ده سال پادشاهى كرد از زمان هلاك يزيد عليه اللعنه تا زمان عبد الملك بن مروان و چون يزيد لشكرى بر سر راه او فرستاده بود و منجنيقها در كوه ابو قبيس گذاشته بودند و بر كعبه مى‌انداختند كعبه را خراب كردند و ابن زبير متحصن بود در مسجد الحرام و در اين اثنا خبر رسيد كه يزيد بجهنم واصل‌