لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٤ - حج رسول الله
مرق آن ديگ هر يك اندكى خوردند كه از همه خورده باشند پس حضرت فرمودند كه به يك قاشق كه خورديم از همه خوردهايم و به قصّابان ندادند از پوستهاى شتران و جلها و كفشها كه در گردنهاى ايشان آويخته بودند بلكه همه را تصدق فرمودند و هميشه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه افتخار مىفرمودند بر صحابه رسول ٦ و مىفرمودند كه كيست از شما مثل من و حال آن كه من در هدى شريك حضرت سيد المرسلين ٦ بودم و حضرت رسول خدا هدى مرا بدست مبارك خود نحر فرمودند و اين مفاخرتها در جهة اين فرمودند كه امامت حق منست و آن بسيار است اگر كسى خواهد رجوع به خصال صدوق كند
[حج رسول اللَّه]
(و روى انّ رسول اللَّه ٦ غدا من منى فى طريق ضبّ و رجع من بين المأزمين و كان اذا سلك طريقا لم يرجع فيه)
و مرويست در صحيح از حضرت ابى الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما كه حضرت سيد المرسلين ٦ چون متوجه عرفات شدند از راه ضب پشت مشعر رفتند و در برگشتن از ميان مشعر آمدند و طريقه آن حضرت صلوات اللَّه عليه چنين بود كه از هر راه كه مىفرمودند از راه ديگر برمىگشتند.
و منقول است كه اين را ملاحظه مىفرمودند كه اهل آن راه نيز از ملازمت آن حضرت صلوات اللَّه عليه مشرف شوند از انس و جن بلكه زمينها به قدوم آن حضرت مشرف شود و ملاحظه دشمنان نيز فرمودند كه از آن راه در كمين مىنشستند چنان كه در حج وداع و غزوه تبوك شد و تأسّى مستحب است كه در هر چيزى كه ظاهر نباشد كه از خصايص آن حضرت است متابعت نمايند