لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٠٣ - متعه در حج

حج تمتع نخواهى آورد و ايمان بيكى از آن چه پيغمبر آورد نياوردن به اتفاق شيعه و سنى كفر است و حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه به جانب يمن رفته بود و حضرت سيد المرسلين ٦ آن حضرت را طلبيده بودند چون به خانه آمدند ديدند كه حضرت فاطمه محل شده‌اند از حضرت فاطمه رسيدند كه سبب احلال چيست گفت پدرم فرمودند، پس حضرت امير المؤمنين به نزد حضرت رسول خدا ٦ آمد كه بپرسد كه چه نازل شده است و اندك عتابى با حضرت فاطمه داشت كه محل شده بود و اين عبارت در احاديث ما نيست كه «محرشا على فاطمه ٣ عامه ذكر كرده‌اند پس حضرت فرمودند كه من چنين امر كرده‌ام كه محل شوند و احرام حج بگيرند و به عرفات روند يا على چه نحو احرام گرفتى حضرت فرمودند كه من در حين تلبيه آواز خود چنين بلند كردم كه احرامى به مثل احرام رسول اللَّه ٦ مى‌گيرم پس حضرت رسول ٦ فرمودند كه يا على تو نيز بر احرام خويش باش مثل من، و تو در هدى با من شريكى و حضرت سيد المرسلين ٦ صد شتر رانده بودند از جهة امير المؤمنين سى و چهار شتر و به روايتى سى و شش، و از جهة خود شصت و شش يا شصت و چهار و بعضى از روايات چنين است كه حضرت امير المؤمنين با خود آورده بودند سى و شش يا سى و چهار را ممكن است كه هر دو واقع باشد و ليكن اظهر آن است كه تقيه واقع شده است چون عامه نمى‌خواهند كه اين شرف از على باشد كه هدى او را حضرت رانده باشد.

و على اى حال حضرت رسول صد شتر بدست مبارك خود نحر فرمودند و از هر شترى پاره از گوشت برداشتند و درد يكى جوشانيدند و از