لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٦ - باب القول عند الركوب

حديث بمنزله مكرر است در محاسن برقى نيست يا [با ظ] آن كه اكثر احاديث سفر را از كتاب برقى بترتيب برداشته است و نبودنش بهتر است و چنين است كه‌ أمسكت لرسول اللَّه الشّهباء و آن چه در ميان است زياد شده است پس حضرت فرمودند كه يا على هر كه خواهد كه سوار شود بر الاغ يا اسب و استر و شترى كه حق سبحانه و تعالى انعام كرده است بوى پس آية الكرسى بخواند تا و هو العلى العظيم و تا بخالدون بهتر است خواندن بعد از آن آيه سخره را بخواند كه در سوره اعرافست از إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ‌ تا مِنَ الْمُحْسِنِينَ‌ پس اين استغفار را بخواند هنوز تمام نكرده باشد كه خداوند كريم بفرمايد كه اى فرشتگان من بنده من مى‌داند كه نمى‌آمرزد گناهان را بغير از من گواه باشيد كه گناهان او را آمرزيدم و ترجمه استغفار اينست كه از خداوند خود طلب مى‌كنم كه مرا بيامرزد آن خداوندى كه غير از او خدائى نيست و زنده‌ايست كه موت ندارد و بذات خود موجود است و قيام خلايق به اوست و توبه و بازگشت مى‌كنم بسوى او خداوندا بيامرز گناهان مرا به درستى كه نمى‌آمرزد گناهان مرا بغير از تو