لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٨ - شراكت در حج

فان كان الاخر قد حجّ اخذت حجّته و دفعت إلى صاحب المال و ان لم يكن حجّ كتب لصاحب المال ثواب الحجّ)

و در حسن كالصحيح و موثق كالصحيح منقول است از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه هر گاه شخصى اجير شود كه از جهة شخصى حج به جا آورد و حج نكند و بميرد و چيزى از او نماند كه وجه اجرت را از تركه او بردارند پس اگر نايب حج كرده باشد حج او را مى‌گيرند و به صاحب مال مى‌دهند و اگر حج نكرده باشد از جهة صاحب مال ثواب حج در نامه عملش مى‌نويسند و حمل كرده‌اند بر حج سنت و بر تقصير نايب كه اگر حج واجب در ذمه آن شخص باشد فايده ندارد و مى‌بايد كه مرتبه ديگر بگيرند و اگر نايب تقصير نكرده باشد حج او را نمى‌گيرند مگر آن كه وجه حج را صرف نمود باشد در اين صورت اين تقصير است.

و محتمل است كه حج او را به صاحب مال دهند و مناسبت ندارد ذكر اين اخبار در اين مقام با آن كه در مواضع خود ذكر كرده است‌

[شراكت در حج‌]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه لو اشركت ألفا فى حجّتك كان لكلّ واحد حجّ من غير ان ينقص من حجّتك شى‌ء)

و كالصحيح منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اگر هزار كس را در حج خود شريك گردانى حق سبحانه و تعالى هر يك را ثواب حجى كرامت مى‌فرمايد بى آن كه از ثواب حجت چيزى كم شود و بر اين مضمون احاديث صحيحه و حسنه و موثقه و قويه وارد شده است و محمولند بر حج سنت يا واجب بعد از حج چنانكه خواهد آمد

(و روى انّ اللَّه عزّ و جلّ جاعل له و لهم حجّا و له اجرا لصلته إيّاهم و من اراد ان يطوف عن غيره فليقل حين يفتتح الطّواف اللَّهمّ تقبّل من‌