لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٤٧ - حج نيابتى

آن است كه سعى نيز از لوازم طوافست در آن شركت داشته باشند و هم چنين نماز طواف و طواف نساء و دو ركعتش تعلق به نايب دارد چون از جهة حلال شدن زنان نايبست بر او.

و بعد از اين اعمال منى است كه جمعى سنت مى‌دانند و اكثر كه واجب مى‌دانند ركن نمى‌دانند و محتمل است كه ظاهر كلام مراد باشد و نماز و سعى نيز از نايب باشد و حكمش مخفى باشد و در محل خود إن شاء اللَّه مذكور خواهد شد

(و سال علىّ بن يقطين أبا الحسن صلوات اللَّه عليه عن رجل دفع إلى خمسة نفر حجّة واحدة فقال يحجّ بها بعضهم و كلهم شركاء فى الاجر فقال له لمن الحجّ فقال لمن صلّى بالحرّ و البرد)

و در صحيح از على منقول است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از شخصى كه اجرت يك حج را به پنج نفر بدهد فرمودند كه يكى از ايشان به حج رود و ثواب آن ميان پنج كس باشد پس عرض كردم كه ثواب حج تمام كه دارد حضرت فرمودند كه آن كسى مى‌برد كه مشقت گرما و سرما را كشيده است و محتمل است كه هر يك ثواب حج تمام داشته باشد و عمده ثواب از حاجى باشد چنانكه پيش گذشت كه نه حج از او باشد و ديگران هر يك يك حج و مراد از اين حجها حج سنتى است و اگر كسى مشغول الذمه به حج باشد چنين حجى فايده ندارد كه سبب سقوط حج شود از ذمه او اما اگر استطاعت به هيچ وجه نداشته باشد حتى به گدائى و سقايى و پياده روى اين حج از جهة او فايده دارد تا چيزى بهم رساند چنانكه خواهد آمد.

(فان اخذ رجل من رجل من ما لا فلم يحجّ عنه و مات و لم يخلّف شيئا