لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣١ - باب تشييع المسافر و توديعه و الدعاء له

گاه وداع فرمودند مؤمنان را اين دعا مى‌كردند كه ترجمه‌اش اينست كه حق سبحانه و تعالى تقوا را توشه شما گرداند چنانكه در قرآن مجيد فرموده است كه توشه از جهة راه مكه برداريد از توشه بدن و روح پس به درستى كه بهترين توشه‌ها تقوى و پرهيزكارى است كه توشه روحانى است و حق سبحانه و تعالى چنانكه روى شما را به جانب اين سفر كرده است روى شما را به جانب همه خوبيها كند كه عاقبت اين سفر نيز خوب باشد و در اين سفر كارى بغير از خوبى نكنيد و هر حاجتى كه داريد بر آورد و دين و دنياى شما را به سلامت دارد و شما را به سلامت بر گرداند بسوى ما و اهل بيت كه همه زنده شما را دريابيم با سلامتى چنانكه متعارفست كه مى‌گويند إن شاء اللَّه شما را به سلامت به بينيم كه به عمر طبيعى رسيده باشى اين دعا از جهة او و تو هر دو است‌

(و فى خبر اخر عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه قال كان رسول اللَّه ٦ اذا ودّع مسافرا اخذ بيده ثمّ قال احسن اللَّه لك الصّحابة و اكمل لك المعونة و سهّل لك الحزونة و قرّب لك البعيد و كفاك المهمّ و حفظ لك دينك و أمانتك و خواتيم عملك و وجهك لكلّ خير عليك بتقوى اللَّه استودع اللَّه نفسك سر على بركة اللَّه عزّ و جلّ)

و در حديث صحيح ديگر منقولست از ابن مسكان و غير او از عبد الرحيم كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون حضرت سيد المرسلين ٦ وداع مى‌فرمودند مسافرى را دست او را مى‌گرفتند و مى‌فرمودند كه حق سبحانه و تعالى با تو نيكو مصاحبت كند و ياورى ترا كامل گرداند و دشوارى را هراسان گرداند و راه دور ترا نزديك گرداند و كفايت كند مهمات ترا و حفظ كند دين و تقوى ترا و خاتمه عملت‌