لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٥٧ - اگر چند نفر صيد كنند

چون به شتر مى‌رسد فدا مضاعف نمى‌شود و در تهذيب اين زيادتى هست كه به آن گفت عرض نمودم كه بعضى از ايشان قدرت ندارند بر هيچ چيز يعنى نه بر شتر و نه بر اطعام گندم حضرت فرمودند كه آن چه حصه او مى‌شود بعدد هر شترى هيجده روز روزه مى‌گيرد و اين حديث نيز مؤيد احاديث هيجده است چنانكه اختيار صدوقست و بروايت شيخ كالصحيح است اگر چه اظهر در آن نيز صحت است‌

(و روى زرارة و بكير عن احدهما صلوات اللَّه عليهما فى محرمين اصابا صيدا فقال على كلّ واحد منهما الفداء)

و به اسانيد صحيحه متكثره منقولست از زراره و در حسن كالصحيح از بكير از يكى صادقين صلوات اللَّه عليهما در دو محرمى كه شكار كنند يك صيد را حضرت فرمودند كه بر هر يك از ايشان يك فداست.

و به اسانيد صحيحه و حسنه كالصحيحه منقولست از عبد الرحمن بن حجاج كه گفت سؤال كردم از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه كه هر گاه دو محرم يك صيد را بكشند آيا فدا در ميان هر دو است كه يكى بدهند يا هر يك فدائى مى‌دهند حضرت فرمودند كه بر هر يك فدائى صحيح است، عرض نمودم كه بعضى از شاگردان من اين مسأله را از من پرسيدند و ندانستم كه چه جواب بدهم فرمودند كه هر گاه چنين واقعه دست دهد و ندانيد بر شماست كه احتياط كنيد تا آن كه بپرسيد و بدانيد.

و اين عبارت دو احتمال دارد يكى آن كه بر سبيل مجاز احتياط فرموده باشند، و مراد اين است كه جواب مى‌گوييد تا آن كه از معصوم بپرسيد و بدانيد و جواب بگوئيد چون فردى ديگر دارد كه بگوئيد كه بهتر آنست كه هر يك فدا بدهيد چون ايشان مضطرند، و ليكن معلوم نيست كه چنين فتوى توان‌