لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٥٦ - اگر چند نفر صيد كنند

صيد أكله قوم محرمون قال عليهم شاة شاة و ليس على الّذى ذبحه الّا شاة)

و از يوسف منقولست كه گفت عرض نمودم به حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه كه جمعى كه محرم بودند و شكارى را همه خوردند و ظاهر شكارى آهوست حضرت فرمودند كه هر يك يك گوسفند بدهند و آن كه كشته است بر او نيست مگر يك گوسفند از جهة كشتن و يك گوسفند از جهة خوردن. و ظاهرا غرض اينست كه چون او سبب خوردن اين جماعت شده است چنان نيست كه از جهة هر يك يك گوسفندش بايد داد و حصر اضافيست نسبت به ايشان نه نسبت به همه چيز كه يك گوسفندش بايد داد و ممكن است كه او نخورده باشد حصر حقيقى خواهد بود

(و روى علىّ بن رئاب عن ابان بن تغلب عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه فى قوم حجّاج محرمين اصابوا افراخ نعام فاكلوا جميعا قال عليهم مكان كلّ فرخ أكلوه بدنة يشتركون فيها جميعا فيشترونها على عدد الفراخ و على عدد الرّجال.)

و به اسانيد صحيحه و حسنه كالصحيحه منقولست از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه در جمعى كه اراده حج داشته باشند و همه محرم باشند و بيابند جوجه‌هاى شتر مرغى را يا شتر مرغان را چون نعام مفرد و جمع آمده است و همه از همه خوردند حضرت فرمودند بر هر يك از ايشان بعدد هر جوجه كه خورده‌اند شترى مى‌دهند و همه در همه شريكند پس شتران را مى‌خرند بعدد جوجه‌ها و بعدد مردان پس اگر ده كس بوده باشند و ده جوجه را خورده باشند هر يك ده شتر مى‌دهند كه صد شتر باشد خواه در حل باشند و خواه در حرم و لهذا مضاعفه حرم نفرمودند