لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٩٨ - باب فرايض الحج

باب فرايض الحجّ‌

(فرايض الحجّ سبع الاحرام و التّلبيات الاربع الّتى تلبّى بها سرّا و هى لبّيك اللهم لبّيك لبّيك لا شريك لك لبّيك انّ الحمد و النّعمة لك و الملك لا شريك لك و الطّواف بالبيت و الرّكعتان عند مقام ابراهيم ٧ و السّعي بين الصّفا و المروة و الوقوف بالمشعر الحرام و الهدى للتّمتّع.)

اين بابى است در بيان فرايض حج يعنى واجباتى كه از قرآن مجيد ظاهر مى‌شود و عبارت صدوق مختصر عبارت كتاب سليمان بن مهران اعمش است كه شيعه است و سنّيان نهايت اعتقاد [اعتماد خ ل‌] به او دارند با آن كه معترفند به تشيّع او چنانكه شهيد ثانى رحمه اللَّه گفته است در حاشيه خلاصه كه تعجب دارم از آن كه علماى رجال ما چرا او را ذكر نكرده‌اند يعنى به توثيق، و شيخ طوسى او را در رجال حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه ذكر كرده است و توثيق نكرده است، و عامه اكثر احاديث صحاح خود را از اعمش نقل كرده‌اند و او رساله در مذهب شيعه از حضرت امام جعفر صلوات اللَّه عليه روايت كرده است، و صدوق رساله را در خصال ذكر كرده است.

و فرايض حج هفت است و ظاهرا مرادش اعم از حج و عمره است چنانكه در رساله است، و مراد از فريضه واجبى است كه از قرآن مجيد ظاهر شده است و تفصيل اينها را در روضه ذكر كرده است و در اين كتاب در مواضع خود مذكور خواهد شد إن شاء اللَّه تعالى اول احرام است اعم از احرام حج و عمره، و در آنجا هر دو را ذكر كرده است و هم چنين تلبيات اربع را در حج و عمره كه آهسته مى‌گويند با احرام كه عقد احرام به او مى‌شود و بعد از اين مذكور خواهد شد و در بعضى از نسخ اين كتاب، و التلبية الاربع است چنانكه در اين كتابست اما در آنجا نيست «تتمه التى تلبّى بها سرّا».

و اين زيادتى از صدوقست به اعتبار حديثى كه خواهد آمد، و اكثر